Soms moet men snel en efficiënt beslissen. Dit is vaak niet zonder risico's. Belangrijk is dat men deze risico's eerst berekent, door de verschillende voor- en nadelen van bepaalde mogelijkheden tegen elkaar af te wegen. Want als men eerst goed nadenkt over een beslissing zal men later, wanneer men inziet dat het niet de juiste was, minder kwaad op zichzelf zijn dan wanneer men roekeloos zou hebben gehandeld.

Bij sommige 'vragen' in het leven moet men snel en efficiënt beslissen. Als je echt geen oplossing vindt, probeer dan de raad te vragen van iemand die je kan vertrouwen.

Wanneer ik vijf dagen voor mijn binnenkomst hier, in het leger, te horen kreeg dat ik geslaagd was en batig gerangschikt (in de toelatingsproeven), had ik nog niet stilgestaan bij het feit of ik al dan niet ging verder studeren in het leger. Ik stond voor een dilemma: ofwel mijn vijfde middelbaar beginnen op een burgerschool, ofwel mijn vijfde overdoen hier. Het moest alleszins snel gaan. Ik heb dan overleg gepleegd met mijn ouders. Ik denk dat ik de juiste en efficiënte beslissing heb genomen.

Ik vind dat je bij alle grote beslissingen in het leven even moet stilstaan. Stel dat je de beslissing zou nemen om abortus te plegen. Zou je geen andere mensen, die geen kinderen kunnen krijgen, gelukkig kunnen maken, wanneer je, na de geboorte, het kind afstaat? Natuurlijk komt dat in werkelijkheid niet veel voor, omdat de meeste mensen, na de geboorte, het kindje dan toch willen houden. Wanneer je het kind houdt, ben je vader of moeder, en dat ben je voor gans je leven. Maar wanneer je abortus doet, dan word je voor gans je leven als moordenaar aanzien. Jammer genoeg heb je niet altijd genoeg tijd om de juiste keuze te maken, en soms zijn het die fouten die je leven tekenen. Ik persoonlijk ben niet voor abortus, omwille van de eenvoudige reden dat het een soort van moord is. Je moet immers ook leren zien en inzien hoe erg de gevolgen van een of andere beslissing tegenover elkaar opwegen.

Je thuis verlaten om alleen te gaan wonen, is een beslissing die, volgens bepaalde statistieken, beter later wordt genomen dan vroeger. Het is ook niet gemakkelijk. Over zo'n beslissing moet men lang genoeg nadenken. Geen enkel aspect van het 'probleem' mag uit het oog verloren worden. Want zelfstandig gaan wonen zal financieel meteen een grote last betekenen. Ook in uw manier van leven zal er veel veranderen. Dus mag men zeker geen overhaaste beslissing nemen. Men moet overleggen en zeker zijn dat men het aankan.

Ik denk hier aan onze jeugdbeweging (waar ik leider ben). Ik vind dat je er gewoon voor moet gaan, zonder ervoor betaald te worden. Als de gasten zich amuseren is het al genoeg. Je stelt je er best niet teveel vragen bij. Want hoe langer je erover nadenkt, hoe meer je de scherpe kantjes ziet. Het loopt niet altijd zoals je het verwachtte..., en het kost je zelfs nog geld. Anderzijds kan je vaak terugdenken aan de avonturen die je hebt beleefd! Let wel: je mag niet alles vrijwillig doen. Anders gaat men van jou profiteren.

Ik vind dat men geen abortus mag plegen. In mijn ogen is dat moord, en moord is strafbaar. Als je ooit voor die keuze staat, denk dan lang en goed na, en beslis het samen met je partner. Want als de vrouw de keuze alleen moet nemen, dan is dat zwaar. Als ze dan abortus wil plegen, dan moet ze nog de moed hebben om naar de dokter te gaan. Als ze het kind wil houden, dan is ze heel haar leven moeder en de partner heel zijn leven vader. Snelle beslissingen kunnen later nadelen hebben.

Dus één tip: denk goed en lang na bij een zware beslissing. Neem je tijd en doe het altijd met overleg.

Er zijn veel mensen die snel en efficiënt handelen, misschien omdat ze onder druk staan. En daardoor soms alleen maar aan zichzelf denken en niet aan anderen.

In mijn vroegere school heb ik jongeren gekend, die op hun 16de al gingen werken (en stopten met studeren). Maar dan denk je ook: wat zal er later van hen terechtkomen, als hij of zij geen werk meer vindt? Als je wil verder studeren, doe het dan ook! Daarvoor is zelfvertrouwen en doorzettingsvermogen nodig. En ook steun van anderen. Dus als je de kans hebt, grijp ze dan.

I.v.m. een beslissing over het al dan niet 'houden' van een kind, moet je gewoon tijd nemen. Dit kan je niet snel beslissen. Ik heb het er met m'n vriendin ook al over gehad: namelijk of we dan abortus plegen of het kind houden. We hebben daar twee dagen over gepraat, en we zijn tot de beslissing gekomen dat we een kind niet zouden kunnen houden zolang als we studeren. Na haar universiteitsstudies zou het wel kunnen. Bij zo'n zaken komt er gewoon te veel bij kijken om dit op vijf minuten te beslissen. Dit gaat gewoon niet als je een beetje verstand hebt.

Vorig weekend kreeg een vriend van mij een aanbod voor betaald weekendwerk in een indoor-karting. Ik was stikjaloers op hem. Ikzelf kreeg geen betaalde weekendjob. Ik ben uiteindelijk aangenomen als jeugdinstructeur op zondagmorgen. Dit vond ik echt neig, èn het was vrijwilligerwerk. Wat wil je nog meer: ik zit 's zondags zes uur gratis op het circuit, terwijl mij dat anders 14 euro kost voor één kwartier. Dat ik niet betaald wordt kan mij niets maken: ik doe mijn job graag en ik help er de beginners mee.

Verder studeren of gaan werken? Ik heb er lang over nagedacht. Uiteindelijk heb ik gekozen om verder te studeren. Omwille van het 'systeem' van betaalde studies (in het leger), heb ik opnieuw moed gekregen. Vroeger wilde ik zo vlug mogelijk van school af en zelfstandig geld verdienen, maar nu kan ik geld verdienen terwijl ik studeer. Ik vind een diploma erg belangrijk, omdat je met een goed diploma nog altijd verder komt, en dus meer geld kan verdienen.

Ikzelf vind het stom om al te gaan werken als je pas 18 geworden bent en je je diploma van secundair onderwijs nog niet behaald hebt. Dan ben je praktisch niets 'waard' op de arbeidsmarkt. Ik weet zelf dat het saai is om naar school te gaan. Maar ergens moet je volharden. Het klinkt een beetje cliché, maar je moet aan je toekomst denken. Denk er ook eens aan hoeveel meer geld je kan verdienen als je een paar jaar langer doorbijt met studeren...

Voort studeren of gaan werken? Mijn mening hierover is dat je zelf moet kunnen beslissen; dat niets moet opgelegd worden door de ouders. 'Lager' werk betekent daarom niet minderwaardig werk. Men moet op de eerste plaats kijken naar de interesses van de persoon in kwestie, en of deze binnen zijn capaciteiten liggen. De keuze van je werk mag ook niet te snel gebeuren. Je werk kan beslissend zijn voor de rest van je leven. Soms kan je in het leven ook niet anders dan snel beslissen, zoals bij noodsituaties. Je kan wel je stressbestendigheid oefenen, om zo beter beslissingen te kunnen nemen.

Vele mensen zeggen dat abortus gelijk is aan moord... Maar is een kind in een weeshuis of zelfs op straat dan beter af? Als een kind niet in normale omstandigheden kan opgroeien, mag, volgens mij, abortus overwogen worden.

Een vriend van mij is gestopt met studeren en volgt nu een leercontract. De reden was dat hij geld wou. Ik vond dit een zeer domme keuze, omdat hij later waarschijnlijk alleen in dat bepaald vak verder kan. En wat voor functie kan hij 'maar' bereiken? Ik zie geen toekomst en vind dat hij te vlug heeft gekozen om te stoppen met studeren. De resultaten zijn nu al zichtbaar. Hij is niet dom, maar weet gewoon zeer weinig. Hij zal het nog moeilijk krijgen, vrees ik. Denk dus goed na en realiseer je wat je later wil doen of worden, want de beslissing om te stoppen met studeren kan een heel grote wending geven aan je leven. Beslis dus niet te vlug.

Als je 18 bent en je hebt op school altijd al last gehad om te studeren, dan denk ik dat je er goed aan doet te gaan werken. Wat voor zin heeft het nog enkele jaren te verpesten aan iets waar je geen zin in hebt? Je moet natuurlijk wel zorgen dat je een soort van vangnet hebt voor het geval het toch misloopt. Aan den lijve ondervinden wat 'echt' werken is, doet veel mensen opnieuw gaan studeren. Zo kun je het best tot 'inkeer' komen.

Je moet doen waar je je geod bij voelt. Studeren kan je bv. ook via avondschool. Er zijn genoeg mogelijkheden. Je moet wel bij zulke beslissingen realistisch te werk gaan en met genoeg mensen overleggen. En zeker niet over één nacht ijs gaan! je moet ook jezelf kennen en weten of je je eigen keuze wel zal kunnen waarmaken. M.a.w.: of je er genoeg moed en doorzettingsvermogen voor hebt.

Thuisblijven of zelfstandig wonen? Op de eerste plaats zou ik durven zeggen: zelfstandig wonen. Vooral omdat ik daartoe de kans heb. De ouders van mijn vriendin G. hebben enkele appartementen, waar zij en ik gratis kunnen wonen. Dit is interessant wanneer we zouden gaan bouwen, in de verre toekomst. Toch kan het geen kwaad nog even thuis te blijven. Zelfstandig wonen kan plezant zijn, maar heeft dan weer zijn nadelen op andere vlakken. Uiteindelijk is het beter rustig de tijd te nemen, niet te vlug te beslissen, en met overleg te werk te gaan.