REACTIE BIJ JEUGDMUURKRANT OKT 2003

WHY ME?

Waarom begrijpt niemand me? Waarom zit ik niet 'cool' in mijn vel? Waarom moet mij dit overkomen? 

Why? Why? Why?

 Hoe leer jij leven met vraagtekens, angsten, onvermogen, grenzen, gemis...?

  Reacties van:

 Dries BASTIAENS (Westerlo) / Steve BULTINCK (Zeebrugge) / Stijn CLEEMPUT (Dendermonde) /Jovany DAVID (Eksaarde) /Nils DECLERCK (Deinze)
Tom DE VOGEL (Dendermonde) /Kristof DRIESEN (Wellen) / Gunther GILBERT (Heverlee) / Yves HESSELS (Oostkamp) / Thierry HESSELS (Oostkamp) / Nicky HORIONS (Lummen) /Mathias LAGAE (Elversele) Yoshi LECOCQ (Leopoldsburg) / Sven LEFEBURE (Stekene) / Nico MACHIELS (Tienen) / Dries MAES (Dikkele) / Benny MESKENS (Zele)  Kenny NYS (Itegem) Kevin PEERSMANS (Mechelen) / Matthew SMEYERS (Sint-Niklaas / Ingo THANBAUER (Ruisbroek) / Kim UYTTERSPROT (Westerlo) / Tim VAN DEN RYM (Schilde) / Lennie VAN GOMPEL (Mechelen-Bovelingen) / Wesley VAN HOOREBEKE (Laarne city) / Kevin VER EECKE (Klerken) / Sven VERHULST (Deurne-Diest)
Kandidaat-onderofficieren van de promoties 2002-2003 en 2003-2004.
Studierichtingen vliegtuigtechnieken en electronica.
Koninklijke Technische School van de Luchtmacht, 3800 Sint-Truiden (Saffraanberg).

Eindredactie: Peter AUSLOOS

 Je zou beter de vraag veranderen in: "Why he?" Als iedereen dat zou denken, zou iedereen iedereen helpen...

  Waarom heeft een ander het geluk dat ik niet heb? Waarom heb ik het geluk niet en zij wel? Waarom iemand zoveel tegenslag heeft, dat weet niemand. Het enige wat je kan doen, is zelf werken aan je toekomst en altijd blijven hopen dat je eens het geluk kent. Maar wanneer ken je het geluk, als je nog niet weet wat dat is?

 Waarom heeft mijn peter zoveel last van suikerziekte? Waarom kan hij het niet laten om in zijn grote tuin te werken? Waarom doet hij nog verder, net juist als hij pijn heeft? Waarom gaat hij niet graag naar het ziekenhuis? Omdat hij zijn kinderen en vrouw veel te graag ziet om te stoppen met werken in de tuin als hij pijn heeft. Hij wil niet naar het ziekenhuis, omdat hij zijn tuin niet kan missen. En moest hij naar het zieken­huis gaan, dan is het gedaan, omdat hij alles zo graag ziet!

Why me?
Why can't I be free
of all the pain and all the sorrow?
Why is there for someone else no tomorrow?

Why me,
and why is there somebody else who is free?
Why are there a few who give
and others who don't and they got people to live with?
Why are there still tomorrows
when there are others with so much sorrows?

Why me?

Waarom heb ik zoveel geluk gehad dat mijn echte ouders mij het leven schonken en mij een goed leven gaven?
Waarom hebben mijn adoptieouders mij gekozen en mij aanvaard?
waarom aanvaarden mijn vrienden mij zoals ik ben?
Waarom stierven mijn ouders van honger en ziektes?
Waarom spelen wij met water en voedsel alsof het niets is, terwijl men in India en Afrika een moord zou begaan voor één snede brood?
Waarom kunnen mensen van verschillende culturen niet met elkaar leven?
Waarom begin ik nu maar pas te beseffen wat mijn echte 'roots' zijn? Is het omdat ik volwassener word, of word ik nu maar pas wakker?

  Why me?

Ze zeggen dat alles lukt als je maar wil. Waarom win ik dan niet als ik wil winnen? Waarom haal ik geen goede punten als ik goede punten wil?
Why me?
Misschien ligt het wel aan mij. Wil ik te veel en doe ik te weinig?

Waarom zijn mijn ouders gescheiden? Misschien door mij? Of waren ze elkaar beu?  Waarom sloeg mijn pa mijn ma toen ik erbij stond? Waarom, de grootste vraag uit mijn leven waar ik geen antwoord op kan vinden. Waarom doet onze pa nu zo lastig, sinds hij dat 'klote hoer' kent? Ik zou op haar gezicht willen slaan. Ik heb het over mijn stief..., want ma kan ik haar niet noemen. Zij kan onze pa zo beïnvloeden. Zij krijgt alles voor elkaar van hem. Nu moet ik misschien naar het vredegerecht, enz... Allemaal miserie. De enigen die om me geven zijn mijn ma en mijn familie. Zij geven mij gelijk bij wat ik over mijn stiefma vind: ze maakt niets dan 'ambras'. Van ons ma weet ik dat ze me graag ziet. Ook mijn stiefpa is 'nen toffe': daar kan ik goed mee leven. Onze pa heeft al drie vrouwen gehad, en pfff... Ja, ik kan niet alles vertellen...

Waarom ben ik anders dan iedereen?

Waarom is iedereen anders dan ik?

Waarom vind ik geen antwoord, een antwoord op dé vraag?

Waarom durf ik niet? Durf ik het niet te vragen?

Waarom is het soms zo moeilijk? Zo moeilijk terwijl het niets is.

Niets is moeilijk, zolang het maar gemakkelijk is.

Waarom zijn kinderen soms het slachtoffer van ruzies tussen ouders? Waarom bestaat er geen wereld waar iedereen vrolijk is? Voor je het weet is het gedaan, dus probeer van het leven te genieten. Want eens het gebeurd is, kan je de tijd niet terugdraaien. Denk liever aan wat je de volgende week gaat doen, in plaats van jezelf op te sluiten.

Waarom heb ik zoveel pech dit jaar?

Met Pasen: moeder op 'Intensive Care'; net niet fataal gewor­den.

Op 17 augustus: bompa overleden aan longkanker.

Op 19 augustus: vader in de kliniek.

Maar het leven gaat verder...

Why me?

Tell me why bad things happen?

        why so many people die so young?

        why love 'dies'?

Explain me how it comes that people you know so good,

        have to die.

I don't want that, because then I have to cry.

And if somebody than askes why I cry,

    I just must explain it cause I can not lie.

Waarom moet dit juist mij overkomen? Ben ik niet goed genoeg voor deze wereld? Waarom toch? Alles in de wereld is niet zoals het lijkt. De bloemen bloeien, de bijen zoemen, de zon schijnt, en de kinderen zijn gelukkig aan het spelen. Maar niets is zoals het lijkt. Achter deze mooie wereld, ligt een wereld vol haat en geweld. Kinderen worden gedood voor het plezier. Mensen schelden en pesten elkaar de dood in, en toch kan God niets doen. Hij kijkt toe, maar doet niets. Of is dit alles maar schijn? Waarom moet dit alles mij overkomen? Als de mensen elkaar nu eens zouden helpen, dan zou de wereld pas mooi zijn. Waarom? Waarom?

Sommigen zeggen dat het toeval is, anderen zeggen dat de samenloop van omstandigheden de oorzaak is. Gelul! Ik geloof daar niet in. Ja, het is een samenloop, maar niet van omstan­digheden, maar van keuzes. Mensen maken allemaal verschillende keuzes, en als de keuzes niet in mekaar volgen (passen), krijgen we iets wat we kunnen definiëren als ongeluk. Ongeluk dat bijna niemand kan voorspellen, maar waarvan iedereen de oorzaak gaat zoeken en tot de conclusie moet komen dat men een keuze gemaakt of opgelegd kreeg die niet 'klikte'. Gevolg: schuldgevoelens, met onmiddellijk de reactie: Why me? Why me and not someone else?

Waarom had ik juist dit jaar, het jaar dat ik het echt niet wou, een slecht rapport? "Daarom", zegt men dan. Ligt het aan mezelf? Waarschijnlijk wel, maar dit voelt toch niet zo aan. Ik had zo goed mijn best gedaan, maar kon het nog beter? Waarom moet ik al die leuke mensen achterlaten? Al die vragen, maar waarom toch...? Je beseft waarschijnlijk zelf wel dat je er een soep van gemaakt hebt, maar je wil dit niet onder ogen zien. Daarom, daarom stel je je al die vragen.

Waarom stierf een van m'n vrienden?

Waarom zag zij mij niet meer staan?

Lag het aan mij?

Kon ik er iets aan veranderen?

Waarom is het leven soms zo hard?

Waarom?

Waarom word ik altijd gestraft?

Terwijl anderen ongestraft hetzelfde doen...

Hebben ze iets tegen me?

Of doe ik het altijd op het slechte moment?

Gewoon pech... denk ik.

Al wie tegenwoordig zegt dat hij/zij iemand (volledig) kent, is voor mij de grootste leugenaar ter wereld. Spijtig zijn er dan wel veel leugenaars. Niemand weet precies hoe jij in elkaar zit; soms weet je het zelf al niet. Wie jou ooit zal kunnen zeggen dat hij/zij je kent, zal de perfecte echtge­no(o)t(e) worden. Maar: perfect bestaat niet!

Vorig jaar verkeerde ik met een meisje dat ik heel graag zag. En zij zag mij ook heel graag. Dat denk ik toch. Anders ben ik maar voor vier, vijf weken gebruikt om het liefje van haar te spelen. Er was wel een minpuntje aan haar, maar dat was dan ook wel het enigste. Ze was namelijk heel jaloers. Ik was eens een avond met mijn beste vriendin, waar ik totaal niets mee had, uitgeweest. Zij is daar dan achtergekomen, en we hadden ruzie. Ik had haar beloofd het volgende, volledige weekend bij haar te blijven, o.a. om het uit te praten natuurlijk. Maar toen moest er mij wel iets overkomen zeker. Het leger kwam af met een onnozelheidje van twee weken geleden, en ze hielden mij het volledige weekend binnen. Ik probeerde het aan mijn lief uit te leggen, maar ze geloofde mij niet. Ze dacht dat ik een gans weekend bij die andere vriendin had gezeten. En ja, ze maakte het uit. Ik snap niet waarom mij dit moest overko­men. Why me?

Vroeger, een jaar of twee, drie geleden, was ik echt onuit­staanbaar. Toen leefde ik in mijn eigen wereldje. Mijn ouders begrepen mij niet, maar ik hen ook niet. ik had compleet andere interesses. Ik wou uitgaan, maar mocht nog niet. En als ik mocht, dan maar tot één uur. En voor de minste dingen maakte ik 'ambras'. Mijn ouders wisten niet meer wat ze met mij moesten doen. We zijn samen naar het CLB (wat vroeger PMS was) geweest. Nu begrijp ik hen, en zij mij.

Ik heb een eigen, bepaalde manier om met deze dingen om te gaan. Ik zal daar ook niet mee naar buiten komen. Men zal misschien wel het verschil merken, maar in de buitenwereld zullen ze me zeker niet zien lijden onder die bepaalde dingen. Maar van het geluk daarentegen wel (daar zal ik wel mee naar buiten komen). Ik bekijk dus alles in mezelf langs de positie­ve kant.

Waarom???

Waarom laat ze je zomaar vallen - of voelt het alleen maar zo?

Waarom gaat hij zomaar heen - of is hij er nog?

Waarom is ma dat te weten gekomen - of weet ze het niet?

Waarom dat 'gestraf' - of is het voor mijn eigen goed?

Het kan me niet schelen, wat voorbij is, is voorbij, en "Life goes on"!!!

Waarom moeten vele ouders hun kinderen achterlaten als ze ruzie hebben? Voor mij is dat niet het geval, maar voor mijn nicht en neef is dat anders. Zij moeten nu leven zonder een echte moeder. Zij is vertrokken omdat zij haar zin niet kreeg, en omdat ze iemand anders had leren kennen. De kinderen zijn nu 14 jaar, en zij weten niet eens wie hun echte moeder is. In deze situatie zijn er nog kinderen, maar velen daarvan kennen hun ouders of zien ze nog wel eens. Waarom zij, en niet een ander?

Iedereen gaat dood, de een al vroeger dan de ander (ziekte, zelfmoord, ouderdom, ongeval, ...) De grootvader van mijn vriendin is op vroegtijdige leef­tijd gestorven. Waarom haar grootvader? Aan wat heeft zij en haar familie dat verdriet verdiend?

Waarom is mijn vader invalide geworden en moeder thuis? Mis­schien omdat het leven te vlot liep voor hen, zonder al te veel problemen. Waarom het ook zo is gegaan, de situatie thuis heeft voor genoeg problemen gezorgd. Het lot kan alle kanten opdraaien.

Waarom? Daarom. Je kan niet alles (of je hele leven) plannen. Bijvoorbeeld: je krijgt een ongeval. Dan stel je meestal de vraag: "Hoe zou ik dat kunnen voorkomen hebben?" Dan denk je antwoorden op die vraag te vinden. Maar eigenlijk zijn het geen antwoorden. Er bestaan praktisch geen antwoorden op zulke vragen. Het is eigenlijk puur toeval dat het met jou is ge­beurd. Sommige mensen zeggen zelfs dat het hun lot is, maar dat vind ik wat overdreven. Het is toeval dat het met jou gebeurt.

Je gaat uit met vrienden. Jij rijdt met de auto. Onderweg heb je een ongeluk. Een of meerdere kameraden verliezen daarbij het leven, en jij niet. Dan heb je verdriet dat zij er niet meer zijn. Hun ouders zijn misschien kwaad op jou. Nog meer schuldgevoelens, en het kan nog erger worden. Dan kan je je ook afvragen waarom zij er niet meer zijn en jij wel. Maar dat heeft alles te maken met geluk en de omstandigheden van het ongeluk. Dus: waarom en waarom? Daarom en daardoor!

Een energieke jongen ging op een dag zwemmen in de Kleiputten met een paar vrienden. Daar aangekomen springt hij in het water en stoot zijn hoofd tegen de grond. Hij komt weer boven en roept om hulp. Zijn vrienden denken dat het om te lachen is, maar ze gaan toch kijken. Ze bellen de ambulance, en hij wordt afgevoerd. Diagnose in het ziekenhuis: blijvende verlam­ming onder het middel. Waarom hij? Hij is pas 19. Hij is een energieke jongen die uitgroeide tot een talentvolle keeper, maar praktisch niets meer kan...