NATUURLIJK WIL IK LEVEN.
De vraag is dan natuurlijk:
hoe?
Reacties van:
Dries BASTIAENS (Westerlo)
Jovany DAVID (Eksaarde)
Nils DECLERCK (Deinze)
Tom DE VOGEL (Dendermonde)
Kristof DRIESEN (Wellen)
Yves HESSELS (Oostkamp)
Thierry HESSELS (Oostkamp)
Nicky HORIONS (Lummen)
Yoshi LECOCQ (Leopoldsburg)
Dries MAES (Dikkele)
Bennie MESKENS (Zele)
Kevin PEERSMANS (Mechelen)
Ingo THANBAUER (Ruisbroek)
Tim VAN DEN RYM (Schilde)
Lennie VAN GOMPEL
(Mechelen-Bovelingen)
Wesley VAN HOOREBEKE (Laarne city)
Kevin VER EECKE (Klerken)
Sven VERHULST (Deurne-Diest)
Kandidaat-onderofficieren van de
promoties 2002-2003
en 2003-2004.
Studierichtingen
vliegtuigtechnieken en elektronica.
Koninklijke Technische School,
3800 Sint-Truiden (Saffraanberg).
Eindredactie:
Peter AUSLOOS
Voor mij betekent het leven 'van alles'.
Je moet alles eens meemaken. Ook al heb je soms slechte momenten: altijd
blijven voortleven! Wie weet heb je de dag nadien ineens veel geluk, of win je
de lotto. Of belt het meisje, waar je al zovele jaren achter loopt, naar je, en
zegt ze dat ze je graag ziet. Alles kan gebeuren. Er zijn tijden van gelukkig
zijn, verdrietig zijn, lachen, wenen, feesten, begrafenissen, ... Je moet
altijd proberen je erdoorheen te slaan, ook al is het moeilijk. Het is niet
omdat sommige mensen veel verdriet hebben gekend, dat ze niet goed hebben
geleefd. Maar ja, je kiest er niet voor. Zou je kunnen kiezen, dan zou de
wereld misschien nog slechter zijn dan nu. Wie weet het? Niemand!
Wil ik leven in rijkdom? Wil ik
verwend worden? Wil ik arm zijn? Wil ik alleen zijn? Hoe wil ik leven? Niemand
kan dat zeggen! Niemand zal het zeggen! Ik zal er zelf achter moeten komen.
Voor mij is het leven iets dat je
maar één keer meemaakt. Misschien meerdere keren, maar dat weet je dan toch
niet. Het leven zit raar in mekaar. Het leven begint wanneer je geboren wordt,
en men de navelstreng doorknipt. Vanaf dan is de 'levensdraad' met je moeder
verbroken, en moet je 'alles' zelf doen. Het leven eindigt wanneer... wie weet,
God misschien, je 'levensdraad' met de aarde verbreekt en je een nieuwe
krijgt, die nooit meer zal breken, omdat je dan 'ergens anders' bent.
Leven is voor mij: je iedere dag
gelukkig voelen, samen met je familie en je vrienden om je heen.
Het leven is zoals een
'gevangenis'. Je bent nooit vrij om te doen wat en te gaan waar je wilt. Je
wordt overal wel ergens 'gevangen gehouden': door een huis, een vrouw,
kinderen, familie, werk, ... Je wordt altijd 'omringd'. 't Is misschien veel
beter dan een echte gevangenis? Of ben je beter zonder al die mensen? Je bent
in het echte leven nooit echt 'vrij', waar je ook bent. Maar die 'gevangenis'
is niet altijd negatief.
Voor mij hoeft het leven niet één
en al geluk of luxe te zijn. Mensen die nooit geluk hebben, leiden een zwaar
leven. Mensen die de hele tijd geluk hebben, hebben 'goed leven'. Zonder geluk
zal je nooit 'de ware' vinden, nooit iets winnen, enz... Luxe daarentegen is
helemaal niet belangrijk. Een bed en een dak is goed genoeg, zolang je maar
vrienden hebt. Vrienden zijn heel belangrijk. Aan hen kun je alles kwijt. Zij
zullen er ook altijd voor je zijn; zonder hen heb je geen leven.
Ik denk niet dat je ooit kunt
zeggen wat je morgen exact gaat doen, omdat het lot (of hoe je het ook noemt)
rare wendingen kan nemen, die toch gaan komen. Of je het nu graag hebt of niet.
Het valt harder tegen wanneer je op iets hoopt en het komt niet, dan wanneer je
niet al je zinnen op iets bepaalds zet, zonder aan problemen te denken. Soms
kan je iets niet tegenhouden, zoals verliefd worden op een meisje, waarbij je
weet dat je 'negen op tien' toch geen kans hebt. In mijn geval: de zuster van
de vriend van mijn zuster. Omdat ik en zij denken aan: wat gaan de anderen
denken wanneer wij een koppel zouden zijn... Maar ja, genoeg keus.
Spijtig genoeg wil niet iedereen
leven... Ik wel, ik wil leven! Hoe? Ik wil het leven leiden zoals het naar mij
toekomt. Niets plannen, want die plannen kunnen alleen maar in het water
vallen. Je kunt wel zeggen dat je wilt genieten van het leven, en later
bijvoorbeeld een huis wilt, een auto, kinderen, ... Maar soms wil je iets dat
je gewoon niet kunt krijgen. Mijn leven moet betekenisvol zijn, voor mij en
voor mijn omgeving. Ik wil iets verwezenlijkt hebben, maar wat...? dat laat ik
aan het lot over. Ik ga gewoon het beste van mijzelf geven, en zie wel wat er
gebeurt in de toekomst... Ik geef 'heel mijn leven lang', en ik zal wel zien
wat het leven mij teruggeeft...
Het leven is voor mij een tijd van
gelukkig zijn, tevreden zijn, samenwerken, blij zijn. Maar ook een tijd van
ruzie, zwarte dagen, 'ambras', enz... Het leven betekent veel, en kan eigenlijk
niet worden uitgelegd. Ik weet niet waarom we hier zijn, maar terwijl we hier
zijn, maken we en moeten we er het beste van maken: "Leef in vrede."
Leven is werken, is vreugde, is liefde,
is vooral wat je er zelf van maakt. Sommige dingen worden je opgelegd: werken
voor je inkomen, slapen omdat je lichaam dit eist, ... Maar al de andere dingen
bepaal je zelf. Als een mens op het einde van zijn leven zegt dat hij een
slecht leven heeft geleid, dan is dat grotendeels zijn eigen fout. Je moet je
leven 'maken' zoals je zelf wil, ondanks het feit dat er af en toe ongewenste
'acties' tussenkomen. Dat hoort nu eenmaal bij het leven.
Natuurlijk wil ik leven... Wil niet
iedereen dat?... Mensen die dit niet voelen hebben hulp nodig... Ze hebben
iemand nodig die hen op weg helpt... Iemand die hen laat zien dat het leven zin
heeft... Het leven is ZALIG... Het is gewoon wat je er zelf van maakt.
Sommige mensen zitten thuis voor
hun PC en sluiten zich als het ware op in hun eigen wereldje. Zij hebben dus,
voor mij, (misschien vinden zij van wel) geen leven. Voor mij is leven:
contacten leggen, buiten zijn, op reis gaan, weggaan met vrienden, ... Deze
vrienden heb je nodig om te leven. Een PC is geen vriend, MSN niet, sites en
e-mails ook niet. Mijn kameraad waar ik mee wegga, zegt altijd: "Als wij
iets zouden tegenkomen, een accident of zo, en we zijn dood, dan hebben wij
tenminste geleefd!" Daar ben ik mee akkoord. Mensen die zich 'opsluiten' en
zo doodgaan, hebben de wereld niet gezien. Dat is mijn mening, en ik denk dat
er daar nog redelijk veel waarheid in zit. Geniet van het leven, het kan rapper
eindigen dan je denkt en wilt.
Natuurlijk wil ik leven. Ik denk
dat iedereen wel een bepaalde drang heeft om te leven. En hoe? Voor mij is het
belangrijkste bij mijn vriendin van 'nu' samen te kunnen zijn, en natuurlijk
heel gezond. De zin om te leven komt dan wel vanzelf. Men zegt dat geld niet
gelukkig maakt, maar ik zou toch niet kunnen zonder geld. "Hoe meer, hoe
beter", is ook weer overdreven, maar als ik iets wil dat realiseerbaar is
voor de gemiddelde mens, dan wil ik dat ook realiseren. Er zijn natuurlijk een
oneindig aantal dingen in het leven die het je moeilijk of makkelijk kunnen
maken, maar je moet kunnen leven met "geven en nemen".
Ik wil leven als een rijke
stinkerd, die voor de rest van zijn leven niets meer moet doen. Ik wil zo leven
dat ik me nooit meer over iets zorgen moet maken: zonder stress, zonder strafstudies
in het weekend. Ik wil leven als God: als er iets niet goed is, zou ik het
willen veranderen.
Ik wil genieten van het leven, van
de tijd die ik samen met mijn vriendin doorbreng. Al mijn goede herinneringen
bewaren, en de slechte aanvaarden als zijnde een deel van mijn bestaan. Geen
gepieker, geen gezanik, leven in vreugde, werken aan een goede samenleving, en
aan het einde toch kunnen zeggen: "Ik heb mijn tijd nuttig besteed."
Ik wil leven, omdat het 'leven' van
de mooiste dingen op aarde is. Natuurlijk kun je tegenslagen hebben. Maar je
moet je er 'doorwerken', en proberen er iets heel mooi van te maken.
Het leven is een wonder. En daar
moet je van genieten. Om van dit wonder te genieten, is het niet altijd
gemakkelijk dit te volbrengen. Waarom willen vele mensen die zelfmoord plegen
beweren dat ze niet meer willen leven? Het leven is een uitdaging: dit is het
belangrijkst. De mens moet ook strijden om zijn leven verder te kunnen zetten,
en niet denken dat hij kan leven zonder iets te doen. Voor mij wil het leven
zelf dat ik verder ga. Dus zal ik er voor strijden. Anders zou ik er nu niet
meer zijn.
Ik wil leven en goed leven. Ik wil
genieten van de natuur en van haar schoonheid. Profiteren van het leven, en
'meenemen' wat je kunt.
Hoe? Door mij te amuseren, en zo
aangenaam mogelijk over te komen bij goede vrienden en familie. Ik wil geleefd
hebben met zo weinig mogelijk miserie te hebben gekend. En toch een paar
nuttige dingen gedaan te hebben, voor mezelf en voor anderen. Ik zou het leven
ook willen 'doorcruisen' met een 'dik getunde' auto, met veel muziek in. En
nog iets: LOVE is LIFE!!!