ELKE DAG

DAT IK IK LEVEN MAG

GEEF IK JOU CADEAU!

 

Al krijg ik mijn leven niet

in geschenkverpakking,

ik pak het uit voor jou!

 

 

HULPVRAGEN

 

* Op welke wijze ervaar jij je leven als een cadeau, een gave?

 

* Als jij je leven niet ervaart als een geschenk,

  hoe komt dat?

 

* Je kunt een cadeau voor jezelf houden en angstvallig bewa­ren. Je kunt het ook uitpakken en er iemand anders plezier mee doen. In welke zin ervaar jij je leven als een cadeau om weg te geven? Aan wie? Waarom en hoe?

 

* Ervaar jij je leven als een 'godsgeschenk', namelijk als iets dat je krijgt van de Schepper om ermee uit te pakken?

 

 

 

Reacties van:

 

Mathieu ADYNS (Kortrijk)

Benjamin ANCIAUX (Lommel)

Rigo CORDONNIER (Zelzate)

Xavier D'HAENE (Lendelede/Far West)

Patrick GULDENTOPS (Ham)

Carlo HEYLEN (Nijlen-Kessel)

Kristof MICHIELS (Zele)

Stijn OOSTERLINCK (Heusden)

Bert PRENEN (Peer)

Ruben TIMMERS (Houthalen-Helchteren)

Sven VANHENGEL (Zutendaal)

 

 

Kandidaat-onderofficieren van de promoties 2004-2005

en 2005-2006.

Studierichtingen vliegtuigtechnieken en elektronica.

Koninklijke Technische School,

3800 Sint-Truiden (Saffraanberg).

 

Eindredactie:

Peter AUSLOOS (Kumtich-Tienen)

 

 

 

Je hebt je leven gekregen. Dus moet je er ook iets aan doen en laten merken dat je graag leeft. Want elke dag kan er een einde aan je leven komen. Dus: laat je meningen, gedachten, eigenschappen naar buiten komen, en deel ze met de anderen. Ik heb mijn leven wel degelijk in een geschenkverpakking gekre­gen, want ik kom helemaal niets tekort. En ik zou dit willen delen met anderen, bijvoorbeeld met een vriendin. En dus zou ik het leven van mijn vriendin ook willen krijgen in een verpakking. Ik wil het innerlijke van haar leren kennen, door het uiterlijke uit te pakken. Ik bedoel: het uiterlijk is de verpakking van het innerlijk. Dus is het innerlijk belangrij­ker dan het uiterlijk. Maar het uiterlijk moet er ook wel zijn.

 

 

Ik ben reeds vier jaar samen met mijn vriendin (lief). Ik ben blij dat ik haar heb, en zie haar doodgraag. Daarom wil ik haar nooit kwijt. Ze heeft mijn hart veroverd, en dat krijgt ze, heel mijn leven. In goede en kwade dagen, in ziekte en 'ondergang', en zelfs als ik overlijd. Vroeger durfde ik mijn gevoelens niet te uiten, totdat de dag kwam dat ik haar zag. Mijn gevoelens, mijn hart, mijn ziel gingen open voor haar. Ik deed er alles voor om haar voor mij te winnen. Ik ben het geschenk van mijn vriendin, en ik zal me zodanig uitpakken dat zij elke dag van mij genieten kan.

 

 

Ik ben opgegroeid in een goed gezin, zonder ooit problemen te hebben gehad. Alles was, haast altijd, perfect. Ik tracht dat zo te houden, en wil dit later meegeven aan mijn vrouw en kinderen. Er zijn zeer veel mensen rondom mij met al dan niet serieuze problemen. Ik luister altijd naar hen en tracht te helpen waar mogelijk is. Ik wil het ook zo houden, en doorge­ven aan anderen.

 

 

Je krijgt je leven niet cadeau. Er zijn tegenslagen in je leven die je moet overwinnen, om er het beste van te maken. Wanneer je in een slechte periode zit, werk er dan aan om uit die diepe put te komen. Aan de andere kant van de heuvels schijnt de zon. Maak er het beste van, hoe lang de slechte periode ook duurt. Weet, diep in je hart, dat je aan het eind van de tunnel het licht zal vinden. Ook al zit je in een 'mindere' periode, sluit je niet op/af. Ook als je je leven niet ervaart als een geschenk, zorg er voor dat je de 'betere' dingen uit je 'slechtere' periode kan delen met vrienden. Zo krijg je van je vrienden ook liefde en tederheid terug...

 

 

Ik heb mijn leven cadeau gehad van mijn ouders, omdat ik geliefd bij hen ben. Ik krijg alles wat ik nodig heb, en wat noodzakelijk is. Ik zou dit graag overdragen aan mijn vrien­din. Zij mag mijn liefde 'uitpakken'. Later ook mijn kinderen, die ik goed zal behandelen, zoals mijn ouders mij vroeger behandelden: zeer goed dus.

 

 

Elke dag is even belangrijk. Gebruik je dagen dus om iets met je leven te doen. "Carpe diem". Iedereen krijgt een leven, een lichaam, een verstand. Ook zijn mensen verschillend: dom of slim, mager of struis, enz. God heeft ons het leven gegeven. Laten we daarom zoeken wat wij met ons leven, een groot ge­schenk, kunnen doen. Toch is niet iedereen gelukkig in deze wereld. Waar je ook bent, 'gebruik' je leven, en doe iets met je leven. Je leeft maar één keer!

 

 

Je kunt jezelf gesloten houden, ofwel jezelf 'in groep(en)' bege­ven, en je talenten delen. Ook al kom je niet uit een gezin met veel luxe, of heb je geen goede ouders, dan wil dat nog niet zeggen dat je je talenten niet mag/kan delen met anderen.

 

 

Ik was het cadeau van mijn ouders toen ik geboren werd. Ik wil mijn verpakking opendoen en mijn ouders gelukkig maken met hun geschenk.

 

 

Het leven is een cadeau, maar ik vind persoonlijk dat dit niet alleen een cadeau is om weg te geven, maar in de eerste plaats een cadeau dat jou persoonlijk werd gegeven en waar je zelf moet voor zorgen. Het dus in ere moet houden. Je moet je eigen gezondheid beschermen en vooral goed leven. Pas als je jezelf kunt verzorgen, kan je je leven cadeau geven. Wat heeft het immers voor zin om jezelf 'af te breken' (op vlak van gezond­heid) en toch proberen nog anderen te helpen? Wanneer je er dan niet meer bent, kunnen ze niet op je rekenen. Als je eerst voor jezelf zorgt, kun je zelf anderen veel langer helpen.

 

 

Ik ervaar mijn leven niet speciaal als een cadeau, omdat ik niet veel stil sta bij het leven. Ik denk niet na over het leven, ik denk meestal wel na over hoe ik zo goed mogelijk kan leven. Ik probeer mijn leven iedere dag zo goed mogelijk te leiden en zo aangenaam mogelijk te maken. Zowel mijn eigen leven als dat van andere personen in mijn leven. Ik vind het wel speciaal dat mensen gaan stilstaan en gaan nadenken over hun leven als ze geconfronteerd worden met de dood...

 

 

Ik vind dat iedereen het recht moet hebben om een deftig leven te hebben. Jammer genoeg wordt dat niet door iedereen geres­pecteerd. Je kan anderen helpen een mooi leven te hebben, door af en toe eens iets te doen voor iemand, eens lachen, zwaaien, 'goeiedag' zeggen, sms sturen, ... Zo geeft dat toch wel het gevoel voor de persoon in kwestie dat iemand om hem/haar geeft. Wanneer je zelf eens een sms, lach, ... krijgt van iemand van wie je het niet direct verwacht (maar toch stiekem hoopt), voelt dat echt wel aan als een geschenk. Moesten alle mensen zo leven, dan zou het er voor de meeste mensen al veel beter uitzien, zodat ook zij eens een 'cadeau' aan iemand kun­nen geven.