|
IN
NAAM VAN GOD
OP
ELKAAR SCHIETEN OF MET
ELKAAR OPSCHIETEN Suggesties voor reflectie: * Waarom schieten mensen op
elkaar in naam van God? * Wat vind jij daarvan? * Wat kunnen we doen om met
elkaar op te schieten
in naam van God? * In welke God geloof jij? Reacties
van: Mathieu ADYNS (Kortrijk) Kandidaat-onderofficieren
van de promoties 2004-2005 Eindredactie: Mensen die schieten op
elkaar, in naam van God, doen dit, volgens mij, omdat ze
weten dat hun oorlog niet echt gerechtvaardigd is. Ze
vechten voor hun eigen 'goed' en nemen God (erbij) om alles
te rechtvaardigen. Ze bidden dan tot God, maar eigenlijk is
men op dat moment zichzelf aan het bedriegen. In welke God ik
geloof? Godsdienst en gelovigheid is er om jezelf aan op te
trekken, wanneer het bijvoorbeeld iets minder gaat. Sommige
gebeurtenissen in je leven kun je met godsdienst verklaren.
Het doet er eigenlijk niet toe in wie je gelooft. Als je je er
maar goed bij voelt... Gelovigen zien God als hun
vader en als hun voorbeeld. Dit in alle goede betekenissen van
het woord. Bepaalde mensen gebruiken God om er zelf voordeel
uit te halen. Ziehier een zin uit de "Pledge of
alliance" van de USA : "... one nation under
God...". Als God bestaat, zal Hij niet de kant kiezen van
één groep mensen, maar zal Hij gelijkheid scheppen. Mensen kunnen niet schieten
in naam van God. Het is de mens die schiet, en daar zit God
voor niks tussen. De mens verwoest zichzelf door oorlog te
voeren. Waarom zou God zoiets laten gebeuren? Hij heeft de
mensen niet geschapen met de bedoeling hen te laten vechten
onder elkaar. God beslist niet over de kogel die een persoon
afvuurt. Mensen kunnen, in naam van
God, op elkaar schieten. Kijk maar naar de Golfoorlog. Bush
bad tot God: laat ons winnen. Maar Saddam bad ook tot zijn
God. Ik denk dat God aanwezig was in de Golfoorlog, maar niet
als strijder of als rugsteun. God is aanwezig bij het
slachtoffer, die de gewone mens is. Hij kijkt toe hoe wij zijn
bestaan vernielen, maar Hij voelt ook de pijn en het leed dat
wij elkaar aandoen. We kunnen echter ook, in naam van God, met
elkaar opschieten. Zo kunnen we bijvoorbeeld op bedevaart in
Lourdes in naam van God bij elkaar zijn en met elkaar
opschieten. God is steeds bij ons: Hij ziet alles en voelt ook
alles. Iedereen gelooft in een
andere God. Sommige culturen zijn er zo op 'ingegaan' of
'ingeleefd', dat sommigen elkaar kunnen beginnen te haten.
Iedereen klampt zich vast aan een God waarin Hij gelooft.
Sommige katholieken kunnen de islamieten die voor Allah leven
niet uitstaan; anderen proberen ermee bevriend te geraken. De
'profeten' van Allah proberen voor of in naam van Allah iets
te verwezenlijken, door o.a. zelfmoordaanslagen, oorlogen,
ruzies, ... Sommigen denken dat een God alles is of juist
niets. Door die verschillen gaan ze vechten of juist
samenspannen. Sorry voor mijn woorden, maar mij maakt het geen
zak uit wie in wat gelooft. Het is wel belachelijk hoe
sommigen zich gaan gedragen. Iedereen is tenslotte een mens
met liefde en haat, van vlees en bloed, een geloof, enz... Sommige diepgelovige mensen
geloven in "het betere leven". Daarvoor moeten zij
dan iets in de plaats doen. Zoals het doden van onschuldige
mensen, wat ik eigenlijk zeer belachelijk vind. Leven na de
dood, daar geloof ik niet in. Dus profiteer ik ervan en ga ik
mij niet van mijn eigen leven beroven door zoiets te doen. Om
beter met elkaar op te schieten, kan ik maar één ding
zeggen: wees verdraagzaam. Schieten is iets negatiefs
in deze context. Schieten kan je door woorden, daden, wapens.
Langs de kant van de moslims schieten ze andere mensen neer,
in naam van God. Terwijl de christenen voor de neutraliteit
kiezen, door goed te zijn voor je naasten en niet te schieten.
En zo moet het ook. Mensen moeten kunnen samenleven. Met
andere woorden: in naam van God met elkaar opschieten. Soms zijn twee godsdiensten
tegenstrijdig, zodat dit conflicten veroorzaakt. Wanneer
elke partij in de oorlog bidt tot zijn God, opdat hij mag
winnen, kan men dan zeggen dat de godsdienst van de gewonnen
partij sterker is dan de andere godsdienst? Respect voor de
godsdienst van de medemens is de sleutel tot vrede. Je kan niet alleen op een
mens schieten met een geweer en echte kogels, maar ook met
woorden. Je kan een mens langzaam doden vanbinnen. Hiermee
bedoel ik: het hart breken, kwetsen, pesten en schelden. Je
kan echter ook met mekaar opschieten en vriendschap sluiten:
dan zie je de mensen opfleuren. In deze tijd is het
gemakkelijker op iemand te schieten dan met iemand op te
schieten. De mensen die denken dat God wil dat we op elkaar
schieten hebben het fout. God wil niet liever dan dat mensen
van alle culturen met elkaar opschieten. Zoals men weet, is de Tweede
Wereldoorlog ontstaan door het 'geloof': het geloof dat Hitler
had dat zijn ras moest (over)heersen. Is het terecht op
elkaar te schieten omdat men niet met elkaar kan opschieten?
Ik heb een God, en ik schiet toch niet op een Turk die twee
straten verder woont of in een kebab-zaak staat? Jahwe schiet
toch ook niet op Allah of Ra! Diversiteit zorgt ervoor dat wij
veel meer kunnen leren, ook van andere culturen. De mensen van tegenwoordig
liggen gewoon in oorlog met zichzelf. Ze willen alles
hebben, behalve vrede. Ze zeggen misschien wel dat ze vrede
op aarde willen, maar daar gaan ze niet zelf voor zorgen.
Daarom zoeken ze uitvluchten om hun frustraties op te lossen:
anderen doodschieten of gijzelen, en dat allemaal in naam van
Allah, de heilige God voor de moslims. Volgens hun 'wereld'
(een eigen wereld waar iedereen hen kent), zijn zij de
uitverkorenen en zijn de westerlingen vuil. Ik vind het zielig
om dat alles zomaar te geloven, en te doen wat een van hun
'leiders' hen opdraagt. Ikzelf geloof eigenlijk in geen
enkele God, want op dit moment gaan de meeste oorlogen tussen
verschillende godsdiensten. Ze geloven in een God, maar om de
'vrede' te bereiken schieten ze de andere partij overhoop.
De wereld van tegenwoordig doet me denken aan een voetbalwedstrijd
tussen Anderlecht en Brugge. "Verbeter de wereld, begin
bij jezelf", zeg ik altijd. Oké, niet altijd, maar toch
regelmatig. |
