OOK IN HET GEWONE SCHUILT HET SCHONE!

Drinken van één druppel schoonheid

schenkt meer vreugde

dan verdrinken in een zee.

 

Welke kleine dingen hebben jou intens ontroerd?

 

 

 

Reacties van:

 

Mathieu ADYNS (Kortrijk)

Benjamin ANCIAUX (Lommel)

Rigo CORDONNIER (Zelzate)

Xavier D'HAENE (Lendelede/Far West)

Patrick GULDENTOPS (Ham)

Carlo HEYLEN (Nijlen-Kessel)

Kristof MICHIELS (Zele)

Stijn OOSTERLINCK (Heusden)

Bert PRENEN (Peer)

Ruben TIMMERS (Houthalen-Helchteren)

Sven VANHENGEL (Zutendaal)

 

 

Kandidaat-onderofficieren van de promoties 2004-2005

en 2005-2006.

Studierichtingen vliegtuigtechnieken en elektronica.

Koninklijke Technische School,

3800 Sint-Truiden (Saffraanberg).

 

Eindredactie:

Peter AUSLOOS (Kumtich-Tienen)

 

 

 

Toen ik ziek was en in het ziekenhuis lag, was mijn broer er om voor mij te zorgen, in de mate dat hij kon. Maar wat wat mij het meest ontroerde was dat mijn broer (die vier jaar jonger is dan ik) voor mij een voetbal-T-shirt gekocht had. Dat T-shirt hangt nu nog altijd (reeds zes jaar) boven mijn bed. Voor ik ga slapen kijk ik er nog steeds naar.

 

 

Ik heb een 'geheim' plekje in Zutendaal. Er is een mooi meer, en er heerst een rustige sfeer. Uitzonderlijk 'gewoon'. Maar wanneer ik met mijn lief daar naartoe ga, vind ik dat toch steeds een zeer bijzondere plek. Het geeft een intens gevoel van rust en kalmte. En dat samen met die sfeer van liefde... prachtig!

 

 

Ik heb sinds kort een vriendin. Onlangs begon ze met mij elke week een brief te schrijven. Als je zo'n brief krijgt, komt er een warm gevoel vanbinnen, en dat wil je zo houden. Zij heeft ook beslist om voor mij te stoppen met roken, en dat is al een groot en goed teken. Een ander voorbeeld. Mijn grootouders zijn echt niet rijk. En toch geven ze mij voor mijn verjaardag telkens een klein beetje geld. Weten dat mensen om je geven, dat eerbiedig ik in elke persoon. Zo zijn er vele dingen, maar deze twee voorbeelden schitteren boven alles.

 

 

Wanneer iemand reeds alles bezit wat hij wenst, is hij met nieuwe, zelfs grootse dingen niet meer tevreden. Maar wanneer iemand moeite heeft om rond te komen en toch iets kleins en moois geeft aan een ander, dan heeft dat een grote betekenis. Bij mij is het geluk van een zusje te krijgen veel meer waard dan een groot en duur geschenk.

 

 

Een paar weken geleden heb ik van mijn vriendin een roos gekregen. Mijn eerste gedachte was: dit is een materieel ding. Maar naarmate ik langer en langer naar die roos staarde, begon ik de intentie erachter te begrijpen. Het zijn de gevoelens die erachter steken: zo wist ik dat mijn vriendin om me geeft. Achter iets heel kleins schuilt een grote liefde. Daar werd ik intens door geraakt.

 

 

Bij ons in de familie is er onlangs een baby geboren. Ook al heb ik hier rechtstreeks niks mee te maken, het doet goed om te weten dat we er een nieuwe 'geest' erbij hebben. Hoe meer zielen, hoe meer vreugd, is het bij ons. De baby zal met liefde ontvangen worden. Vergelijk de baby met een druppel en de familie met een emmer. Alleen zal de emmer nooit vollo­pen...

 

 

Wat mij soms ontroert, is iets heel kleins. Als ik bijvoor­beeld samen met een vriendin buiten in de natuur ben, dan ontroert mij dat. Als je alleen met je vriendin daar ergens zit, met niemand in de omtrek, en je zit daar met z'n tweeën te denken aan wat de toekomst voor ons kan bieden, dan ont­roert mij dat. Ik geef nog een ander voorbeeld. Toen ik in Lourdes was, en we gingen de laatste avond, met een kleine groep van acht mensen, een kaars aansteken, kreeg ik het erg moeilijk. Ik heb erover kunnen praten met een vriend, en dat heeft me echt een goed gevoel gegeven. Zo'n kleine kaars: onbe­schrijflijk. Mijn geest werd 'hel­der'. Dat ontroerde me echt.

 

 

Geluk is niet afhankelijk van luxe en comfort. Het is niet omdat je een luxe-schip hebt dat de cruise gaat meevallen. Mijn mooiste herinneringen bestaan uit simpele dingen die ik beleefde, niet wanneer ik in een mooi hotel heb geslapen of in een leuke auto heb rondgereden.

 

 

Wat nu volgt, is iets wat mijn moeder me geleerd heeft. Als kleine jongen at ik heel graag van die welbekende 'mariabeeld­jes. Ik kon daar mijn (toen klein) buikje mee vullen. Natuur­lijk had ik dan achteraf buikpijn, en bekwam me dat dus niet zo goed. Toen mijn moeder er voor zorgde dat ik iedere dag slechts twee of drie 'mariabeeldjes' kreeg, was mijn honger daarmee niet gestild. Maar ik was wel tevreden, en kon opnieuw naar iets uitkijken, want de dag nadien zou ik er opnieuw twee of drie krijgen. Op die manier had ik veel meer en ook veel langer (de zak 'mariabeeldjes' geraakte veel minder vlug leeg) plezier. Misschien klinkt dit wel 'off-topic', maar wanneer ik er nu aan terugdenk...

 

 

Ik ken veel mensen, en ik heb ook een hele hoop vrienden en vriendinnen. Omdat ik zoveel mensen ken, is het moeilijk om hen allemaal regelmatig te zien of om er eens mee af te spre­ken. Maar als je toch de tijd vindt om eens af te spreken met een goede vriendin die je een lange tijd niet meer gezien hebt, dan is het gevoel tussen elkaar veel intenser. Zo'n intens gevoel kan mij dan bij het afscheid wel eens ontroeren.

 

 

De mensen van tegenwoordig willen bijna allemaal meer en meer. Maar wat ben je met drie auto's als je alleen bent? Je kan toch maar met één auto tegelijk rijden. Of waarom drie villa's en twee appartementen hebben, als je er toch nooit komt? Eén deftig huis, dat je naar je eigen smaak en 'goesting' hebt ingericht, en waarin je leeft met je gezin, is toch voldoende?